Biri kırka yaran düşünce...

 

Bir Mayıs’a Yaklaşırken Gençlik ve  Şiddet

 

Mayıs yaklaşırken içimde büyük dalgalanmalar oluyor, geceleri uykum kaçmaya başlıyor. Bunun elbette iki nedeni vardır.

İlk nedeni,  işçi sınıfının dünyada tek bir ağızcasına, tek bir halk olmuşçasına daha güzel bir gelecek için, ve sömürüsüz bir dünya için barış için haykırmasına katılmak istemin verdiği heyecan ve hazırlık. Dünya işçi sınıfının birlikte hareket etmesini görmek ve gelecek kuşaklara bırakmak istediğimiz özlemin heyecanı.

İçimde kabaran beni uyutmayan öbür dalga ise benim sömürücü güçlerin,n aletleri olan provokatörlerin  gene iş başında olacakları dünya işçi sınıfının görkemli gösterilerini  şiddet olayları ile zedeleyecekleri, kana bulayabilecekleri korkusu.

Geçen yıllarda Egemen güçlerin provokatörleri ile  kolluk kuvvetleri el ele vererek  bir çok insanın yaşamını yitirmesine, acı çekmesine ve büyük maddi zararlar görmesine neden oldular...

Biliyoruz ki kapitalsizim ortaya çıktığından beri kendisinin yarattığı işçi emekçi sınıfının düşmanı olmuştur. Onu bir tarafta yaratırken öbür tarafta özellikle sınırlarını aşarak sömürü alanlarını dünyanın her yanına yayması ile birlikte sadece kâr hırsı ile değil aynı zamanda  yarattığı işçi sınıfından ve sömürdüğü diğer emekçi kesimlerden korkutmaya başlamıştır.

Onlardan  korkması  sonucu ve sömürüsünü daha da yoğunlaştırmanın en başarılı yollu olarak işsiz, yoksul ve gelecekten bir beklentisi olmayan, bunlardan çıkış yolu bulmayan çocuk ve gençleri  çeşitli şiddet olaylarında kullanıyor. Onları  şiddet  yaratan olaylar içine sürerek veya çekerek  toplum içinde korku yaygınlaştıran olayların yaratılmasının planlarını uyguluyor.

Parayla satın alınan yoksul aile çocuklarının, sorunları olan gençlerin inanç, milliyetçilik gibi gerçek dışı ideallerle, boş kavramlar  iptonoze edilerek  özellikle işçi  ve emekçi sınıfının birliğine karşı kullanılmaktadır.

Ne zaman işçi sınıfı ve emekçi halk çıkarları için birleşip caddelere dökülüyor, meydana çıkıyor, doğal haklarını istiyorsa  bu satın alınan unsurlar provokatör olarak kullanılıyor. Sömürücü kesimin kolluk kuvvetlerinin işçi sınıfına saldırmasının ortamı yaratılıyor ve  bu haklı eylemlerin başarıya ulaşması engelleniyor, dağıtılıyor.

Bununla da kalmıyor,  ortaya çıkan olayın heyecanına gerçekten yürekli yüzlerce çocuk, genç ve ergin de bir anlık duygusal olayın akışı için de katılıyor. Hem işçinin, emekçinin sırada esnafın evlerinin, mal ve araçlarının zarar görmelerine neden oluyor. Hem de doğa, çevre büyük zarar görüyor. Geçen yıllarda bunları yaşadık. Hemen hemen her genç çocuğu olan her işçi, emekçi, demokrat  anne ve baba benim yaşadığım bu duyguları bu günlerde yaşıyor ve konuşuyor.  1. Mayıs İşçi bayramına katılacağız. Sömürücüye inat, Provokatöre inat, işkenceciye inat sesimizi  dünya işçi sınıfının sesine ekleyeceğiz.

Ancak  “geçen yılarda yaşanan acıları yeniden yaşamamak için nasıl önlemlerin alınması gerekir?” sorusunu da kendimiz sormadan edemiyoruz.

Biliyoruz ki özellikle son yıllarda dünyada yaygınlaşan işsizlik, hızlı yoksulluk nedeniyle gençler ve çocukların yaşamdan, gelecekten bir beklentileri yok. Gelecekten umutlarını kesmiş büyük çoğunluğu. Özellikle bu çocuklar arasında aşırı bireycilik, sevgisizlik, alkol, uyuşturucu yaygınlaştırılıyor. Bunlara ek olarak da egemen sınıfların özellikle  TV. ve  Bilgisayar yollu ile yaygınlaştırdıkları oyunların büyük çoğunluğu çocukları, gençleri bir nevi kiriminal olaylara  karışmaya hazır halle getiriliyor. Bu oyunlarda  çocuk, genç, ergin her neyse karşısındakini, bir konuda ikna etme veya karşısında bulunanı zora baş vurmuşsa onu geri çekilmeye ikna eden zorlayan metotlar öğretilmiyor. Tersine onu doğrudan beyninden, kalbinden vurarak yok eden metotlar öğretiliyor ve ödüllendiriliyor. Bu eğitimin sonucu her geçen gün geri kalmış ülkeler başta olmak üzere tüm kapitalist ülkelerde şiddet olayları hızla  yaygınlaşıyor.

Özellikle devlet elliyle  ruhsatlı silahların dağıtılmış olması bir çok evde silahların oluşu büyük olaylarda  miting, grev maçlarda  provokatörlerin işini kolaylaştırıyor. Sadece  belinde silahlarla ortada gezen insanlar değil, yukarda ki nedenlerden dolayı bir çok olayda görüyoruz ki polis, asker kadrosu içinde de oldukça büyük bir kesim fırsat buldukça ellindeki silahı copu insanı ezmek, yok etmek için kullanıyor. Asil görevinin  insan yaşamını ve mal ve araçları olgunca korumak olduğunu unutuyor. Belki de olayların içinde düşünemez durumda kalmanın ötesinde orada ki olayın zorla ve kanla, zararla bastırılması için böyle hazırlanmış. O da insana yakışık olmayan görevi kabullenmiş ve en acımasız bir biçimde yerine getirmeye çalışıyor.

Şimdiden 1. Mayısa katılacakları, görevlileri bu alanda olabilecek provokasyonlara karşı eğiterek hazırlanmalı. İnsanlar korkusuz ve güven içinde  1. Mayıs’ı kutlanmaya hazır olmalı ve  gülerek oynayarak gelmeli.

Ben 1. Mayısta gene işçilere sömürüsüz, savaşsız, sevgi dolu bir dünya için şiir okuyacağım.

 

17. Nisan 2009

 

 

Yayınlandıgı yer: Merhaba Gazetesi, Neu.Ulm, 2009-05/01-Sayı-345

 

 

 

                                            Makale / Deneme Listesine Dönüs--------------->