Biri kırka yaran düşünce...

KÜLTÜR SEVERLERE ÇAĞRI

Ben Almanyaya geldiğimdan Türkçe başta olmak üzere İspanyolca, Yugoslavca, Portekizce , Yunanca, İtalyanca gibi göçmen işçilerin geldiği dilleri ana dili olarak ders proğramı içinde görünce hayran kaldım. Bunların yanı sıra sivil kuruluş ve okullarda da ayrıca  Dil Kursu düzeyinde dillere öğretilme ve öğrenme olanağı sağlanması beni şaşırtan ayrı bir güzellikti. Ancak hep kendime sordum „Acaba bu olanağı bizler kulanabilecek miyiz, kendi dilimizin burada yaşaması, gelişmesi için, ayrıca kültürümüzün güzelliklerin tanınması ve kavranması için sahip çıkabilecekmiyiz? „

Bilmem sizde bu soruyu kendinize hiç sordunuz mu? Bu soruya yanıt olması için bu kente geldiğim 1972 yılından beri hep Türkçe Dil Kursları verdim.  Alman Gazetelerine Türkçe yazılar yazdım, Radyo ve TV haberleri yaptım. Ancak her geçen gün Türkiye’den göçüp gelen 2, 2 Milyona yakın insanın çocuklarının Türkçe’yi konuşamadıklarını görüyorum. Türkçe’nin güzelliklerinden ve Türkiye kültür moziğinden habersiz kaldıklarına tanık oluyorum.

Binlerce yıldır 40 tan fazla kültür ve dilin bir arada yaşadığı, bir mozaik oluşturduğu bir kültürün,  ve o kültürün insanlarının kendilerini tanıtamadığı için dışlanması ve kültürsüzlükle suçlanması olayı kavrayanlara nasıl acı verdiğini ancak o acıyı çekenler bilir.

Gerçekten siz Türkçe’nin ve Türkiye Kültür mozaiğinin burada da yaşamasını, çocuklarınızın kavramasını ve tanıtılmasını istiyor musunuz?

Çevrenizde veya içinde yaşadığınız kentte Türkçe gazete dergi çıkıyorsa, radyo yayınları yapılıyorsa, Dil kursları açılıyor ve Türkiye Kültürü’nün tanınması için çeşitli etkinlikler, sergiler düzenliyorsa, siz ne kadar bunlara katılıyor, destekliyor ve çevrenizi katkıda bulunmaları için çaba gösteriyorsunuz?

Eğer bu sorulara olumlu yanıt veremiyorsanız, öyle bir çabanız yoksa sizin ana dilinizin ve kültürünüzün bu topraklarda uzun süre yaşama olanağı da yoktur. Biz burada yaşayan Türkiyeli 2,2 Milyon göçmen  bu topraklarda çocuklarımızın bizim ana dillerimizi ve kültürü öğrenmesinin onlara bir zenginlik verdiğini, diğer yaşıtlarına rağmern daha şanslı olduklarını kavramıyorlarsa bir dil ve kültürün yaşamasının önemini de kavrayamaz. İşte bu sorunun üstünde bence çok az Türkiyeli insan düşünüyor. Çok az insan kahve köşelerinden veya kendi oturma odalarındaki TV. nin karşısından kalkıp bir kültür çalışmasına katkıda bulunuyor.

Türkiye’de bugün yayınlanan özel TV’ lerin müzik bilgisindan, halk bilgisinden yoksun insanlarla ve falcılarla sundukları proğramları oturma odasında izlemekle ne Türkiye Kültür mozaiğini Avrupa halklarına tanıtmak için katkıdır. Ne de bu yolla o kültürü burada doğan ve büyüyen çocuklara sevdirmek olanağı vardır.

Elbetteki Türkiye ve Türkiye kültürünü seven ve güzel gören çok insanımız var. Sorun birşeyi güzel görmek ve istemek yeterli değildir. Önemli olan güzeli, mutluluk verecek olan değerleri korumak, yaşatmak ve onu geliştirmektir.

Bu nedenle tüm kültür severlere çağrıda bulunuyoruz, Buradaki tüm kültürel çalışmalar, yayınlar Türkçe’nin, Kürtçenın ve dıger gçymenlerın, azınlıkların dıl ve kültürlerinin yaşaması içindir ve burada kurumlaşması içindir. Sahip çıkın, çocuklarınızı, çevrenizi kültürel etkinliklere ve yayınlara katmaya teşvik edin. Yoksa bu dili  ve kültürü ne yaşatmamız mümkün, ne de sevdiğimiz inandırıcı olur. Bu kültür Avrupada tanınmadıkça bizde dışlanmaktan kurtulamayız...

 

Radyo Kaktus Münster e.V 

-            Yayın Yönetmeni –

 

    Molla Demirel

 

 

 

------->  MAKALE  ANASAYFASINA DÖNÜŞ -------------------------------------->