Biri kırka yaran düşünce...

   

  Yarınlara Işık Tutar Kültür

 Kültür ve diline sahip çıkmayan bir toplumun gelecek yüz yıllara akmasi olanaklı değildir. Tıpkı bir meyva bahçesi gibidir dil ve kültür bakıldıkça gelişir ürün verir bakılmazsa, korunmasa hastalanır, kurur ve giderek yok olur. Bakım ister. Nasıl  temel doğal ürünler insan yaşamı için önemliyse dil, kültür ve sanatta toplumun gelişmesinde o ölçüde önemlidir.

Dil, kültür, edebiyat ve sanattın sağladığı iletişimle insanlar aralarında daha olumlu bir birlerine yaklaşır karşılıklı yardımda bulunurlar. Böylece karşılıklı denetlemenin ötesinden biri öbürünün birikim ve deneyimlerinden öğrenir ve biliçlenir. Toplumun yeni atılımlara götürecek olan hareketin temel niteliği olarak da önemli bir rol yüklenir.  Burada dil ve kültür kendine özgü  düşünceyi anlatım biçimiyle ve estetiğiyle aynı zamanda eskiyen çörüyen kendi kökenine karşıda yıkıcı, temizleyici, arındırıcı bir görevi üstlenmektedir. Bireysel duygu ve heyacanı toplumsallaştırmaya dönüşmesindeki etkileyiciliği buradan kaynaklanmaktadır. Bu nedenledirki bugün özellikle içinde yer almak istediğimiz Avrupa Birliği ülkeleri "çok dilli, çok kültürlü toplum" olmakla gururlanıyorlar. Kendilerini "çok kültürlü toplum"lar olarak  tanıtıyorlar. Bu ülkelerin çoğuna 1960 yıllarından bu yanı işçi göçü ile bir çok  dil ve kültür geldi, yerleşmeye başladı. Oysa Anadolu topraklarında binlerce yıl içinde onlarca farklı medeniyet yaşanmış. Bugünkü çağdaşlaşmanın anası olduğunu söylersek hiçte abartmamış oluruz. Topraklarımızda binlerce yıldır onlarca dil ve kültür birlikte yaşamaktadır, evrensel kültürlerin örnek bir oluşumunu sergilemektedir. Türk, Kürt, Rum, Arap, Çerkez, Laz, Ermeni, Yahudi başta olmak üzere onlarca  kültür koskoca bir evrensel Anadolu kültürünü oluşturmaktalar. Kısacası Anadolu kültürü Avrupadan tutun Çin'e kadar yaşayan tüm toplumların binlerce yıllık kültürünün bir mozaiğini kendi bünyesinde birleştirmiş, geniş bir zenginliğe sahiptir.

Ancak önemli olan bu bilince sahip olamak ve bu kültür mozaiğini bilinçli olarak yaşatmaktır.  Kısacası ona hayat vermek, bilinçli olarak ulusallığı ve evrenselliği Anadolu bütünlüğü içinde korumasını ve dünyaya tanıtmasını bilmektir.

Gelişen demokrasilere (ülkelere) baktığımızda tüm, sosyal, iktisat ve siyasal bilimlerin kaynağında dil, edebiyat ve sanat vardır. Edebiyat ve sanatın önemini kavrayan bilim adamları daima yeni imgeler yakalamışlardır. Böylece yeni buluşlara, güzele, başarıya imza atma olanakları elde etmişlerdir.

Edebiyat ve sanat bir sosyal eylemlilik ortamının ürünüdür. Buna yaşanan günün olumluluklarını ve olumsuzluklarını anında belgeleyen, ortaya koyan ve gelecek nesillere aktaran bir günlük defteri de diyebiliriz. Ama hiç bir mücevherler kıyaslanmayacak kadar değerli bir çalışmanın ürünü olan  Dil, Kültür ve sanat günün, çağın not defteridir. Kültüre ağırlık vermeyen, var olan dünya halkları kültürlerinden yararlanmasını bilmeyen bir toplum ne kadar zengin olursa olsun gün gelecek bir yerde tıkanacaktır. Büyük bunalımların içine sürüklenecek hatta dağılmayla karşı karşıya kalacaklardır.

Bu konuda Türkiye de 40 tan fazla milliyettin binlerce yıllık kültürünün iç içe olması ve günümüze kadar gelmiş olması dünyadaki bir çok ülkenin Edebiyat ve diğer sanat adamlarından daha şanslıdır. Çünkü daha geniş bir malzemeye sahiptir. Eğer bu birikim iyi kulanılırsa ülkenin dünya ulusları içinde en saygı değer yeri almasına hizmet eder. Bu nedenle dil, kültür ve sanatın önemini korumanın yurtseverliğin ve insanlığın bize yüklediği bir görev olduğunu hiç bir an  unutmamalıyız..

Ne yazıkki çok dillilik ve kültürlüğe karşı tavır alanların yanında suskun kalmak onların katliamına ortak olmak oduğunu kavrayan aydın ve sanat adamının sayısı ülkemizde halen çok az...