Acılar Denizinden

 

Bu yaşanan kaos içinde

Zamanın nasıl aktığının / farkında değil insan

İşitemiyoruz göz ışıltılarımızın sesini

Yaşamı ve yüz yılımızı saran sadece acılar

Savaş/ fukaralık/ hasret ve  kaos

Ve daha beteri yürek yalnızlığın çaresizliği

Bütün bunlara rağmen değer yaşamı ve bu yüz yılı sevmeyi

 

Koşarken düşlerimin ardından

Gözlerinden akan ışıltıların denizinden

Yitirdim tüm acılarımı

 

Ne demeli „Gülü seven katlanır dikenine“

Senin bakışların çiçekli bahçe sanki

Çeker beni bin bir çiçek açan  ovalara

Bakarım ben bu güzel bahçeye uzaklardan

Uzaklardan da olsa almaya çalışırım nefis kokularını

 

Bilmelisin bül bül’ü olmayan bahçenin

Güzelliğinin olmaz değeri

Barışık ol güzelliğinle ve sevdanla

Bir bilsen nasıl yansıtığını bakışlarının

Halen  çocukluk sevdalarınla dolaştığını

Bilirim hiç bir yürek taşıyamaz bugünden yarına

Sevdasız yaşamın acılarını

 

Gizi yoktur  bunun

Her sevde dikenli bir gül gibi

Okşamak isteyenin ellerini

Bırakabilir acılar ve kan içinde

Buna rağmen yaşamın  en güzel ilacı

Ve en tatlı şeyidir sevda

Sevdasız gün be gün büyüdükçe büyür yalnızlık

Yılın dört mevsimi buz içinde geçer sanki

 

Senin aradığındır / yüreğimin aradığı

Kaç insan taşır yüreğinde çıkarsız bir sevgiyi

Barış ve sanatı…

Saptadım bütün bunları / toplanmış yüreğine

Yansır gözlerinden…

Söyle güzelim / Neden / Neden bu yalnızlığın

Bu çaresizliğin  neden?..

                                   

                         Ekim 2005

 

 ------->Ana Şiir listesine dönüş  ------->