İnanmam ben yazgılara

Kalk oğul

Bak pencereden  

Dansa durmuş mavi gökyüzünde kuşlar  

Seni bekliyor sahada çocuklar

Senki  çocuklara ak güneşli günler

Armağan etmeye düş salmışsın

Bak gün  koşuyor öğle vaktine

Yaralı bir arslan gibi uzanmışsın ak döşeğe

Süslenmiş gökyüzü güneşin yedi rengiyle

Binbir çiçek nefis kokular veriyor güne

Cıvıl cıvıl bir yaşama sevinci doğada

Bak pencereden çocuklara 

Kalk oğul

Sen düşeli aydınlığa  hasret düşlerim

Tüm umutlarım

Gömüldü buz dağlarının en derin yerine

 

Bilirsin, inanmam ben yazgılara

Varsa öyle birşey tümdan lanet

tümden rezil

Tümden haksız yazan o yazgıyı

Yoksa taze fidan gibi çocuklar

Gençler kalır mı acılar içinde

Gezer mi bunca insan aç

bunca insan çıplak

 

Lanetlik değilse

Karar veren o yazgıya

Aydınlık umudu

Dökülür mü acılar denizine

Çöker mi tüm yeryüzünün acıları üstümüze

Savaşlar sürer mi dünyamızda

Korkudan pır pır eder mi çocuk yürekleri...

 

Bilirsin oğul

Ne afsunlu dolunay ve güneş

Ne de bir istemezin nazarı düşürdü seni

Ak döşekte kan akıtan yaralı aslanım

Nedeni bütün bu olanların aşırı yorgunluk

Ve yoksulluk...

Haydi kalk silinmezse bu lanet

Bu rezil alın yazısı karanlıktır gelecek

 

Kalk oğul / karanlığa  / ağıtlara boğma beni

Dayanamaz babanın yüreği

Bu ağır acıya!..

      01.09.04

 

 ------->A Şiir listesine dönüş  ------->