Denizlerın Yası

 

Akşam güneşiyle dağlardan

İnen gölgeler değil

Pencerelerimizi saran  kara duman

Göremiyoruz aynalardan kendimizi

Yakılıyor ormanlar tükeniyor kuşlar

Ağlıyor gök mavisi boyanmış karaya

 

Dipçik altında yaylalar tükendi sürüler

Nereden gelecek soframıza

Taze yağ, süt ve peynir

Ne çiğdem  nevruz

Nede mormenekşeler kanat açar artık

Çelik kanatlı ejderhalar ateş döküyor

Kül olmuş bu topraklar

 

Tüketilen dostlukların acısı böler rüyalarımı

Dinmiyor Dicle, Fırat ve Sakarya'nın göz yaşları

Akdeniz, Ege, Karadeniz bürünmüş yasa

Anlamaz bu kentler acımı

Sığınırım dağların aydınlığına

Dolunayda tutsak ağlıyor benimle

  

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Çıkarsız Sevi

 

Ne güzeldir okul günleri

Sevinin eğlenin çocuklar

Okul bahçesinde

Görünce oynayışınızı

Çocukluğuma dönerim

    

Ne güzel sevileriniz

Önyargısız çıkarsız

Ah şu ergen insanlar da

Bir dost olsa sizin gibi

Sevebilseler birbirini

Önyargısız çıkarsız

 

Ah çocuklar

Çocuklar ah

Öpebilsem ön yargısız

Şu insanları

Umurumda değil

Ne cennet ne cehennem

Sizi doğuranları öpebilsem

Beklentisiz

  

Bottrop 1989

 : ------->Ana Şiir listesine dönüş  ------->