Y A K I N L A R I M I Z

         

Bir bir gidiyor yakınlarımız

"Hoşça kalın

Gene görüşmek üzere" demeden

Tek söz söylemeden gidiyorlar

Son bir kez sevgiyle

Çevrelerine bakarak gidiyorlar 

                      

Belki biz hiç beklemiyoruz

Öyle korkunç bir saatin çalışını

Belki karşımızda o saat

Adım adım hazırlanıyor zilini çalmaya

Ayırdında değiliz o akışın

 

Beklenmedik o anın sesiyle

Fırtına kopuyor yüreklerimizde

Koşuyoruz gidenin peşinde

Yüklenmiş göç durmaz

Çırpınışlar gecikmiş bir çaba

 

Çığlıklarımız yetmiyor

Gidenleri durdurmaya

Sessiz sütunlar gibi

Bu son yolculukta yakınlarımız

İçimize akıttığımız göz yaşlarıyla

Bırakıyorlar bizi öyle

 

Önüne geçilemez bu acının

Bir bir gidiyor yakınlarımız

 

Yayınlandığı yer: Gerçek Dergisi, İstanbul 1990

                              Kitap, Sevdanın Rengi,  Evrensel Kültür Kitaplığı, İstanbul 1994

 

 

 

 

 ------->Ana Şiir listesine dönüş  ------->