İNSANLIK SUÇU

Ne edeyim bu kanlı zamanı

 Ve kardeşi kardeşe düşman eden günü

Çeksem  gözlerimi gökmavisinden

Papatya

Ve sarı başaklı  buğday tarlalarından  

Bin kat artar acısı

Dönen çarka takılan kolumun

Ne edeyim her yanı silahlarla sarılı dünyayı

En çok korktuğum geldi başıma

Ölümden beter  / Görmek bunu

Kardeşin kardeşe silah çekmesi

Ah ne edeyim

 Tıkanmış kulakları insanlığın 

Kimse duymaz sesimi

Boyanıyor acılarla

Ve kardeş kanıyla çağın yüzü

 Ne edezim seni 

İçime boz bulutlar taşıyan yazgım

Gözlerim birer nehir

Günüm acılar tablosu

Acılar gölü sanki yüreğim

Ne edeyim kim anlar beni

Kim duyar bu yanık sesimi

Silahlı bir müfreze sanki

Hangi yöne adım atsam önümde mayın döşeli setlar

Ve dikkenli teller

Ve dört yanımdan akan kardeş kanı

Utanıyor gün / Ve yaşanan çağ

Utanmıyor kardeş kardeşten  / Komşu komşudan

Bir kuş sürüsüne tuzak kurulmuş sanki

Avlanan çocuklar

Deliyor gökyüzünü çocukların /         

Kuşların / Ve anaların çığlığı  

Ve kulakları sağır sanki insanlığın

Ah  kim kaldı söz dinleyecek, 

Kulak verecek yüreğin sesine                   

Felekle değil silah tekelleriyle

Hesaplaşıyor çağımızın çocukları

Düşen her çocuğun bakışına

Ağlıyor gökyüzünde yıldızlar

Ve parçalanıyor yüreği merhametin

Biz insanlık suçlusuyuz ve susukunuz

Elbet  isyanım var duyulmayan sesime

Bu çağa, bu yaşananlara

Gökmavisi’ni kefen ettiler çocuklara

Geldi başıma en çok korktuğum

Kurşunluyor bir kardeş öbür kardeşini

Yaşıyorum acıların en derinini

Kaçırsak gözlerimizi

Kurtarabilir miyiz kollarımızı bu kötülükler çarkından

Kime anlata bilirim / Kim duyar sesimi

İşlenen insanlık suçudur çağımızda

Ocak 2009

    <------Anasayfaya Dönü---------------->