Bahçende ki Gül

 

Yeşil dağlar, ovalar içinde  gözlerine baktım

Gün doğumunda Akdeniz suları gibi sakin

Onlarda sevgi şiirler ve türküleri okudum

Gün en mutlu anını yaşıyordu

 

Nerde bileceksin barış güvercinim

ben koca ormanda zaöli bir .inarim

Ben koca ormanda yaşlı bir çınarım

Kuşlar konunca çiçeğe durur dallarım

Gökyüzünün tüm yıldızları bizi kıskanır

 

Bakma öyle sevgi öksüzü bir çocuk gibi

Nerede bileceksin yalnızlığımı içimdeki ateşi

Harman yeri olduğunu her göçmen yüreğinin

Nerede bileceksin en güzel söylenmemiş söz

Şıkışıp kaldığını yüreklerimizde nerede bileceksin

 

Oturunca yanıma dostça baktım  yüzüne

Yüzünde  renk renk  çiçekli tarlalar

Gülüşlerinde mis kokulu karanfiller gördüm

Dudaklarından uçan her sözcük

Gökyüzünde  barışa kanat çırpan güvercinledi sanki

 

Tanırım sevgi arayan gözlerin ışıltısını

Düşmesin bakışların en derin su koyularının gölgesine

Kurutma sen bahçende açan gülü

Kıştan sıyrılıp gelen taze bir bahar sanki bakışın

Severim zorda anlatsam sonradan öğrendiğim bu dili

 

Anla yeni doğan günün yedi rengi var gülüşlerinde

Söyler misin gülüm kim yabancı değil

Kim misafir değil bu dünyada

Kim durdurabilmiş akan zamanı

Ve yakalayabilmiş sonsuzluğu

Her çiçekte yabancılığını değil

Barışa sevgiye tutkunluğunu gördüm

 

Geçtiğim her ormanda, dağda, ovada

Yaralı bir ceylan gibi duruşunu gördüm

Nereden başlar sevgi sözcüğü nerede biter

Anlıyor musun yüreğini yüreğimde gördüm

 

                                        Dresden, 21.04.2004

 

 ------->Ana Şiir listesine dönüş  ------->