Anaların Gözyaşı

Çok kötü bir zamanda yaşıyoruz
Dünyanın dört bir yanında salgın bir hastalık gibi yoksulluk
Ve savaş
Dünyayı sarsan dağlardan eriyen kar suları değil
Filistinli anaların gözyaşı
Ölüme meydan okuyor Filistinli her çocuk
“Gelin vurun ulan, ben yıkılmam”
Dercesine bakıyor dünyaya
Bu direnişin başladığı günden beri
Ruhum o kadar dolu ki
Sabah güneşiyle dolmuş bir çiy tanesi sanki

Bar bar bağırıyorum:
Direnişçi tüm çocukların suçunu
Kanımda taşıyorum
Gelin beni de vurun!
Olmasa böyle yiğitçe direniş
Sabahı olur mu gecelerin

Filistinlilerin dramı yansıyor gökyüzüne
Anaların gözlerinde yüzen hüzün yüklü bulutlar
Alınlarında fırtınalı bir ilkbahar gecesi
Salıyor dünyanın dört bucağına çığlıklarını
İnsanların kulağı tıkalı duymuyorlar
Taşa kesilmiş duyguları sanki
Kıpırdamıyorlar

Şaşıyorum insanoğlunun zulmün
Karşısında ki bu sessizliğine
Günün her saatinde bir bir gülücükler soluyor
Kurşun sesiyle çocukların yanağında

Dört kıtanın suskunluğu
İnce bir sızı gibi kırarken kollarımızı
Amerika’nın en modern silahlarla donattığı
Kiralık katil Şaron ve askerleri
Yürüyor Ortadoğu halkları üstüne
Kül olurken kentler köyler
Güpegündüz caddenin ortasında
Kafalarına kurşun sıkılırken bile
Filistinli çocukların ellerinden bırakmadıkları
Bir deste barış gülü
Sevgilinin tenini okşar gibi
Gül yaprağına sızıyor alınlarından akan kan

Ah Filistinli çocuklar ah
Şaşarım o sabah güneşi gibi bakışınıza
Yapraktan daha yeşil umudunuza
Ve gülden daha nazikliğinize şaşarım
Bu kör para düzeninde döner dolaplar içinde
Ellerinle barışa sunduğun şu çiçekler
Zulmün karşında şu direnişin
Dünya halklarına cömertçe sunduğun
Işıklı bir yarın…

İki gözüm yüreğim
Direnin yarınlar sizindir!..

02 Nisan 2002