ÇİÇEKLERİN KRALİÇESİ

Nilüfer çiçeği renge renk

Çeker yürekleri kendisine

Yele verdiği kokusuyla

Güneşin yedi rengiyle boyanmış teni

Gözleri alır çeker sınırsız vadilere,

Ve  gök mavisine uzanan dağlara
Her sevda bazen boydan boya bir deryadır
Bazen insanı dağ eteklerine
Orman içlerinde ki tenhaya çeker

Yolunu şaşırmış bir çocuk gibi

Yalnızlığın korkusu sarar bedenini

Sevdayı anlatmaya ne ipekten kağıtlar
Ne altın yazıtlı kalemler yeter
Sen o hasrete o sevda yarasını
Ne kadar ellerinle bastırmaya çalışsan da
Ne kadar susmaya çalışanda
Dağlara çıkıp türküler de yaksan çaresizdir
Tutup tutuştuğun sevdanın türkülerine
Güller zambaklar nilüfer çiçekleri dökülür
Yıldızlı gecelerde
Bakarsın sevdiğini gözüne

Veya fotoğrafına bakarsın

Her bakış  bir türkü

Bir masal olur

Sabah yeli alır sevdanı sınırları aşar  bir dünya
Şiirler halılar dokur o sevdanın ayakları altına
Her sevda bir derya

Bilemezsin bazen göz yaşlar olur akar avuçlarına

Bazen şarkılarla  taçlanır
Bir allı morlu renge renk çiçekli ova olur…

Bütün çiçeklerin kraliçesi sanki

Gelir Nilüfer çiçeği alır seni senden

29 Nisan 2012