KERBELĂDA HÜSEYİN’İM

Hani kardeş gibi yar
Bağdat gibi şehir olmazdı
Boğuyorlar kardeşini
Yakıyorlar on binlik tarihi
Yakıyorlar Bağdat’ı
Sen susuyorsun

 

Üzgün gök yüzünde altın sarısı güneş
Bir sarhoş soyunmuş dünya Krallığına
Yoksullun evini tarlasını ateşe veriyor
Tüm gücünle  bağır: Savaşa hayır!

 

Her yerde su başını tutmuş eşkiya
Eğleniyor silahların gölgesinde
Sofrasında su değil halkımın göz yaşını
Çorba diye kan içiyor
Kardeş kanıyla yürek soğutup / Eğleniyor
Nasıl tükürmem suratına kahpeliğin
Kaleşliğin puştluğun

 

Halkların kardeşliği için
Özgürca yaşaması için çocukların
Kerbeläda Hüseyin’im
Kübalı, / Mozambikli
Filistinli, Afganlı, Iraklı’yım
Yaktığım bağımsızlık ateşi
Nurhaklarda Sinan’ım

 

Ah benim  kıraç günlüm
Koparacaklarsa koparsınlar boynunu
Tüm gücünle bağır
Savaşa Hayır!
 
Bak gök yüzünde üzgün
Duruyor altın sarısı güneş
Kırmasan  zalimin bileğini
Ne yurdun /Ne dünyan
Nede güneş gülecek…
 
Hani kardeş gibi yar
Bağdat gibi şehir olmazdı
Boğuyorlar kardeşini
Yakıyorlar on binlik tarihi
Yakıyorlar Bağdat’ı
Sen susuyorsun
Lanet olsun !